’t Werkt niet!
Aan haar afwerende houding merk ik dat ze hier niet wil zijn vandaag. Mijn ‘hoe is het’ beantwoordt ze met een kort ‘niet goed’. Dan begint ze te praten, dat de coaching niet werkt voor haar, dat haar leven een grotere puinhoop is dan daarvoor en het ook samen met haar vriend alleen maar slechter gaat. Inmiddels stromen de tranen, haar ‘dit is het niet’ maakt plaats voor ‘ik weet het niet’. En dat is goed nieuws…
Wat gebeurt er vanbinnen
Juist als we graag verandering willen in ons leven, is het belangrijk om eerst op een plek van ‘ik weet het niet meer’ te komen, om toe te geven dat we de antwoorden niet hebben. Wij als mensen willen zo graag alles helder en duidelijk hebben, afgebakend, ‘dit is goed’, ‘dit is fout’, ‘zo werkt het wel’, ‘zo niet’. Maar dat is leven niet, zo zwartwit. Leven gaat alle kanten op en eigenlijk gaat het steeds over in het moment voelen wat er gebeurt vanbinnen en wat er aan de orde is. En dat is ongemakkelijk. We willen vaak een snelle oplossing: niet gelukkig? Iets kopen, eten, een spelletje, alles om dat gevoel kwijt te raken. Een nare mail ontvangen? Hup, direct een kort antwoord terug. En ja, we ervaren dan kortstondig genoegdoening, maar daarna wordt het al snel weer onrustig vanbinnen.
Niet-doen in plaats van ‘actie’
Een echte oplossing vraagt meer van ons. Vraagt om te zijn met het ongemak, het uit te houden. ‘Niet-doen’ in plaats van ‘actie’. Voelen, reflecteren, kleine stapjes zetten, steeds weer.
Blijer de deur uit
Ze gaat aan het eind blijer de deur uit. Ze ziet haar neiging om zichzelf zielig te vinden, de oorzaak buiten haarzelf te zoeken. En we hebben samen geoefend om te zijn met ongemak, te voelen, contact te maken met het gevoelige in haar.
Deze tekst is eerder verschenen op LinkedIn.