We zijn allemaal heel gevoelig
Ik weet nog dat mijn eerste coach (ik was in de twintig) mij vroeg waar ik iets in mijn lijf voelde. “Hè, wat?!? Nou, hier ergens” gebaarde ik, ongeveer mijn hele romp aanwijzend.
Bizar, vind ik dat nu, omdat ik nu heel precies voel wat er in mijn lijf gebeurt als ik word geraakt. En dat niet alleen, ik kan ’t ook voelen bij de ander.
Afgeleerd om te voelen
Het is een kwaliteit die ik in mijn werk veelvuldig gebruik. Want op de een of andere manier leren we het vaak af als we opgroeien, om te voelen. En ik snap het goed. Want als je er geen woorden aan kunt verbinden, wat moet je dan met dat gevoel? Het is dan vooral overweldigend en beangstigend. Ook doordat je als kind dingen voelt waar niet over gesproken wordt, dan lijkt het beter om het gevoel weg te drukken, te negeren.
Voelen is een bron van informatie
Mijn overtuiging is dat we allemaal heel gevoelig zijn, alleen voelt de één ‘t meer dan de ander ;-)! En voelen is een bron van informatie. Niet om het altijd letterlijk op te volgen, wel om er nieuwsgierig naar te zijn.
Leer weer voelen
Gelukkig is het iets wat je ook weer kunt leren. Zo is het bij mij ook begonnen na die vraag van mijn coach. “Hé, wat leeft er eigenlijk in mijn buik, wat vertelt mijn lijf mij”. Niet om het letterlijk op te volgen, het onbegrensd de wereld in te brengen. Wel om er nieuwsgierig naar te zijn en het te gebruiken. Om zo steeds meer een heel mens te worden: hoofd, hart en buik op één lijn.
Wordt nieuwsgierig
Wil je ’t ook leren? Het begint met nieuwsgierig te zijn naar je gevoel. Pauzeer, neem de tijd om te voelen. Je hoeft het nog niet te snappen, dat volgt vanzelf. Écht waar…
Deze tekst is eerder verschenen op LinkedIn.