Mini-quest over controledrang
Vorig jaar deed ik in de zomer een ‘mini-quest’ met mezelf over controledrang. Elke keer dat ik bijvoorbeeld iets recht wilde leggen of mij ergerde aan slordigheid van de ander, nam ik er een foto van. Zónder iets te doen, natuurlijk! Zo leerde ik lachen om mijn wens van orde en mijzelf minder serieus te nemen.
Acceptatie, maar toch even niet…
Dit onderzoek viel deels samen met onze kampeervakantie in Frankrijk. Ik werd daar helemaal lek geprikt door de muggen en realiseerde mij dat mijn irritatie hierover eigenlijk dezelfde basis had als mijn controledrang: ik vond namelijk ook hierbij dat het niet zo moest zijn, ik moest niet gestoken geworden en al zeker geen jeuk hebben. Toen ik dat doorhad, maakte ik er een oefening in ‘acceptatie’ van. Met andere woorden: het was juist precies goed om gestoken te worden en dus ook om jeuk te hebben. Met benen vol bulten liet ik helemaal waar zijn dat dit nooit meer over zou gaan.
Het effect van realisatie & acceptatie
En… het hele grappige is, die realisatie & acceptatie deden de jeuk meteen verdwijnen. Hoe bizar is dat! Onze geest, ons lichaam, het leven, ik kan denken dat ik ’t snap, maar het blijft mij toch steeds weer verbazen.
Van de week, weer op de camping in Frankrijk en weer lek geprikt, herinnerde ik mij deze ervaring en levensles. Die natuurlijk, zo gaat dat ook, naar de achtergrond was verdwenen. Ik vertelde mijn man erover, terwijl ik met moeite mijn handen bedwong om de jeuk op mijn enkels tijdelijk te verlichten. En het grappige was, alleen al dit weer voor de geest halen en erover delen, maakte dat de jeuk ook dit keer verdween als sneeuw voor de zon. Weer een les in acceptatie in plaats van leven op eigen voorwaarden…
Heb lief waar je last van hebt…
Herkenbaar? Of zit je te krabben terwijl je dit leest ;-)? Probeer ’t is, ‘heb je jeuk lief’!
Deze tekst is eerder verschenen op LinkedIn.